20-11-2016

Ik merk dat de pr’s lastiger en lastiger worden om te halen. Natuurlijk piek je af en toe, maar die piek steeds maar weer overtreffen. Dat is lastig. Wel maak je soms ineens weer een sprong en momenteel zit er veel progressie in het lopen. Maar dan moet die progressie nog wel even worden omgezet in concrete pr’s. Op de 10 km strandde ik steeds net op een paar seconden, of was de afstand net twijfelachtig, zoals in Nunspeet.

Vandaag was het tijd voor de 7Heuvelenloop in Nijmegen. Met het actuele wereldrecord op de 15 km daar gelopen, maakt dit het de snelste 15 km wegwedstrijd ter wereld. Twee keer eerder had ik er onder het uur gelopen, met als snelste tijd 59:21 twee jaar geleden. Daarnaast had ik als pr, maar op een ongecertificeerd parcours, 58:57 staan in Woerden. Ik wilde eigenlijk dus dik onder die 58:57 duiken. Misschien wel een hoge 57er als het even kon.

De vorm in de afgelopen weken was in ieder geval perfect. De verkoudheid was verslagen. De schoenenkeuze was gemaakt. Nu was het nog een kwestie van doen. Wel werd er twijfelachtig weer voorspelt. Veel wind, windkracht 6, met het begin stuk de wind vol tegen. Gelukkig scheelt het dat het Nijmegen is. Het binnenland, veel bebouwing en bomen, plus de heuvels, zorgen voor relatief veel luwte.

Uiteindelijk bij het afreizen naar Nijmegen bleek ook dat het tijdens de race in ieder geval droog zou blijven. De eerste 5 km in groepjes lopen was het advies tegen de wind, al scheelt het dat je in Nijmegen nooit alleen loopt bij zo’n groot deelnemersveld.

Het was met warm lopen eigenlijk niet eens heel koud. Ik liep in wat zijstraten van de start/finish, zodat ik wat meer in de luwte liep. Ik had gekozen voor de Lunaracers. Vanwege een wat hogere heeldrop een meer comfortabele schoen bij het verlengen van de pas heuvelaf, i.c.m. een haklanding. Achteraf zeker geen spijt van gehad.

Om 12:50 dook ik het startvak in. De coach van Everdien wees mij op wat heren die ik moest volgen gezien mijn streeftijd. In de laatste minuten voor de start wurmde ik mij nog wat naar voren en vond vlak voor het startschot de aansluiting bij hen. Ik besloot op eigen gevoel te lopen, maar bepaalde lopers zeker als leidraad aan te houden. Ik moest een goede balans vinden tussen hard genoeg, maar niet te hard starten.

Het startschot klonk en het duurde nog ruim een halve minuut voordat ik ook mocht starten. Ik wilde als een 10 km openen, om op de eerste 2 vlakke kilometers vast wat marge te pakken. Aangezien ik niet de beste klimmer ben, moest ik het ook vooral van de laatste kilometers hebben. Vorige jaren kwam ik na 5 km door in ongeveer 20 minuten, nu hoopte ik op 19:30 gevolgd door 19:30 en 19:00.

De eerste kilometer ging in circa 3:40. Prima, een easy opening. Ik schoof wat op naar rechts om mee te gaan in het tempo van het te volgen groepje. Kilometer twee ging in 3:53 en nu ging er echt geklommen worden. Na de eerste klim volgde een kleine afdaling. Daar merkte ik dat ik goed de pas kon verlengen. Het gevoel was goed. Ik probeerde lekker soepel ritme te houden bij de volgende klim, als duurde deze langer dan ik verwachtte. Ik voel de benen het wat zwaarder krijgen, maar dat mocht ook wel. Het moest niet te makkelijk gaan, want dan zou ik duidelijk wat laten liggen. Ik haalde wat mensen in en ik werd af en toe wat ingehaald. Het ging prima zo op eigen tempo. Inmiddels had ik nog één iemand van het eerdere groepje als referentiepunt, met een zelfde tijdsambitie als ik had. Hij liep nu iets achter mij, hij was vanaf nu mijn concurrent. Mijn stok achter de deur voor een goede tijd.

 

Inmiddels kwam ik bij een andere bekende loper uit de regio te lopen. Ik haalde hem in en hij volgde mijn spoor. Een goed teken, want hij is normaal een stuk sneller. Mijn 5 km doorkomst volgde: 19:41. Gezien de wind tegen, helemaal prima. Niks forceren, gewoon de voorsprong op pr schema uitbreiden. Gretig dronk ik wat op 6 km. Daardoor viel mijn tempo heel even terug. Ik verloor de aansluiting met mijn medeloper, maar herpakte al snel. Op 6,5 km werd ik ingehaald door mijn ‘stok achter de deur’. Ik versnelde weer iets en bij de afdaling op 7 km denderde ik hem weer vol voorbij. Oké, misschien was die afdaling iets te enthousiast, want hij kwam weer heel soepeltjes heuvelop voorbij zetten. Ik besloot wat rustiger te klimmen en behouden te versnellen heuvelaf. Tenslotte moest ik mijn slag slaan in het derde deel van de race.

Zo vielen het klimmen en dalen, zoals elk jaar, toch weer iets zwaarder, maar ik volharde. Op 9 km pakte ik weer lekker een kilometer lang vol tempo, terwijl ik ook direct even wat dronk. Op 10 km volgde de laatste klim. Ik liep nog steeds achter mijn concurrent, slechts een meter of twintig. Er was een continue balans voelbaar tussen strijden en sparen voor de laatste 4 km. Ik wist dat het vanaf 11 km veel naar beneden ging. Toch voelde deze laatste klim erg lang. Wel merkte ik dat ik niet per se heel slecht klom ten op zicht van de rest van het veld. Eindelijk mochten we rechtsaf de bocht om met de laatste meters vals plat. Ik klokte mijn traagste kilometer, nu was het herpakken en knallen. Ik liep weer in op mijn concurrent en langzaam draaide ik de gaskraan open.

Op 11,5 kilometer liep ik met flinke passen langs de concurrent. Een andere loper danste weer wat om mij heen, dat hield mij mooi op tempo. De eerste kilometer naar beneden ging in 3:45. Prima dus. Het compenseren was begonnen. Het vraagt toch een typische loopstijl. De ademhaling zit niet bizar hoog, maar een snelle 5 km zoals je een wedstrijd loopt, dat lukt niet. De benen willen gewoon maar beperkt harder. En dan is 5 km toch ook nog een aardig stuk. Gelukkig bleven mijn kilometer tijden rond die 3:45 en liep ik mooi op schema. Al snel volgde km bord 12 en 13. Nu was het wachten tot de laatste km. In mijn hoofd kwam er nog een bocht naar links en dan rechtsaf de 14 km passeren. Maar daar was de bocht naar rechts al gelijk. Dat ging lekker zo. Ik keek op mijn klok. 54:43.

Zevenheuvels finish 2016

Nog één laatste kilometer van 3:45 en ik kon in ieder geval onder de 58:30 blijven. Het stijle werd vlakker, maar nu was het gewoon doorgaan tot de streep. Ik hield mijzelf op tempo door mee te gaan met andere snelle lopers. Nog 500 meter! Als laatste versnelling had ik de loper als mikpunt om in te halen, die al vanaf 10 km af en toe voor mij en dan weer achter mij liep. Nog 100 meter en ik perste er een laatste sprint uit. Zeer voldaan klokte ik 58:23 netto af. Wat een pr. Ik balde mijn vuist. Perfect gelopen, al zeg ik het zelf. Met de harde wind goed verdeeld een meer dan 30 seconden van mijn pr af en bijna een minuut sneller dan ik hier ooit gelopen had. Ik voelde mij zeer voldaan. ’s Avonds merkte ik toch dat zo’n pr een aardige aanslag was. Al voelde het conditioneel niet zo diep, het lijf was wel klaar voor vandaag. Nu lekker herstellen en op naar de volgende uitdaging. Ook Everdien klokte een prachtig nieuw pr van 1:22:23. Een goed weekend dus.

 

Startnummer 4265

7h uitslag 2016

7h grafiek 2016