3-12-2016

Nog steeds loop ik elke week een wedstrijd. Ik hoef niet altijd tot het gaatje te gaan, maar indien mogelijk strijd ik wel voorin mee om de prijzen. Vandaag hoefde dat even niet. Ik ging 10 km lopen in Bunschoten bij de Sint Nicolaasloop. Er stond een sterk deelnemersveld en na de moeizame 38er van een week eerder in Aalsmeer had ik voor vandaag weinig ambitie. Gewoon een lekkere tempoprikkel, niet te gek doen en er geen slijtageslag van maken. 

Uiteraard was Everdien ook mee. Zij ging de 15 lopen. En na een blik te hebben geworpen op de ingeschreven deelnemers, maakte zij misschien wel kans om bij de dames 15 km voorin te kunnen eindigen. Ze mocht van haar trainer voluit gaan en de lange vlakke polderwegen i.c.m. vrijwel geen wind, bood zeker perspectief. Dus misschien wel podiumkans en misschien PR kans. Everdien startte om 11:00 uur voor haar 15 km, ik mocht er 5 minuten later achteraan gaan. De eerste 9 km waren gelijk, daarna sloeg ik rechtsaf terug richting finish, waar zij eerst nog een kleine lus van 5 km maakte.

Het was 11:05 en mijn startschot klonk. Een grote groep ging direct vol de strijd aan op de baan. Na 200 meter maakte er nog één loper de oversteek naar de leidende groep. Daar achteraan op een gat van zo'n 10 meter liep ik. Helemaal prima, lekker een eigen race. We verlieten de baan, 50 meter gras en daarna begonnen de lange polderwegen. Maar zolang ik er fris bijzit, was het prima. Je wist precies waar je heen ging en het was één mooie ronde. Op 500m kreeg ik iemand achter mij lopen. Zijn ademhaling klonk enthousiast, maar na 100 meter kon hij zich niet langer inhouden en ging mij voorbij. Ik twijfelde even om aan te sluiten, maar ik zag op mijn horloge een opening van 3:44, dus vond het wel best zo. Tenslotte stond er toch geen wind, dus het maakte mij niet zoveel uit. Ondertussen raapte ik een snelle starter op en hield de loper die net bij mij weg liep in het vizier. Na zo'n 2 km kreeg ik Everdien in zicht. Ik bedacht mij dat ik al aardig wat dames van de 15 km had ingehaald en zoveel deden er nu ook weer niet mee. 

Ik was duidelijk meer met haar positie bezig dan met die van mij. Ik haalde haar in en we moedigde elkaar aan. Zij liep samen met een andere dame, dus ik hoopte maar dat ze haar krachten goed zou verdelen. In de verte zag ik nog twee dames lopen, waarvan er eentje ongeveer toen ik haar inhaalde ineens naar de kant ging. Alsof ze na 3 km zei "het is mooi geweest". Geen idee wat ze wel ging doen, maar ze leek er echt mee te kappen. Verder waren er weinig vrouwen te bekennen, op een dame in het roze na. Al snel liet ik ook haar achter mij en ik was benieuwd hoe de race van Everdien zou gaan.

Ondertussen waren we het 4 km punt voorbij en liep ik duidelijk weer in op de loper die op 1 km bij mij weg liep. Dit was een handig mikpunt en gaf wat motivatie om toch nog enige vaart erin te houden. Naarmate ik meer 15 km lopers passeerde kwam ik ook steeds dichterbij de 10 km loper voor mij. Ik zag in de verte de grote groep uit elkaar gevallen zijn en dat werd ook steeds meer ieder voor zich. Op 5 km vond ik weer de aansluiting bij mijn concurrent, maar omdat daar tevens de drankpost was liet ik weer een klein gaatje vallen. Snel wat water naar binnen en in mijn gezicht en proberen weer het tempo te herpakken zodat ik het gat weer dichtliep. 200 meter verderop kwam ik weer aansluiten. Ik bleef kort achter hem lopen, maar ervoer nu toch wel een snelheidsverschil dus ik trok mijn tempo door. Hij kwam uiteraard meegelopen in mijn tempo, maar dat duurde niet heel lang. Ook dit geeft altijd leuke motivatie om even flink door te trekken. En zonder dat ik het doorhad liep ik ineens vrij vlot het gat met de volgende 10 km loper dicht. inmiddels was mijn volger gestopt met volgen, althans met een gat ertussen en vond ik de aansluiting bij de volgende. Ook deze meneer begon mij vrolijk in mijn tempo te volgen. Dit duurde ondanks zwaar gehijg nog erg lang, dat ik bijna de neiging had om een tussensprintje te plaatsen, puur omdat het kon. Maar na de bocht linksaf loste ook hij en liep ik weer alleen. Dit ging lekker zo. De km tijden lagen iets sneller dan de km's in de eerste helft, maar toch voelde het goed. Zowel voor het tempo als voor het vertrouwen. Ook gaf dit hele concurrentieproces leuke afleiding tijdens de race dat het 9 km bordje al in zicht was. Op 50 meter voor mij liep nog een loper waar ik wel ietsje dichterbij kwam, maar die ook zijn tempo nog flink opschroefde waardoor ik er niet meer bij kwam. En ik hoefde natuurlijk niet tot het gaatje te gaan vandaag, zeker niet voor plek 13. 

Al gauw kwam de baan in zicht en liep ik naar een niet onverdienstelijke 38:23 netto. Een prima eindtijd en leuke race op deze manier. Wellicht zit er binnenkort weer meer in als ik weer wat pr niveau kan aantikken. Intussen had ik bedacht om met de auto naar het parcours te rijden om te kijken of ik Everdien nog kon steunen. Er was slechts 1 drankpost en ik twijfelde of ze een gelletje meehad. Ik weet hoe naar het is als je op pr koers bent en de energie zakt de laatste 5 km weg. Dan kun je een hoop verliezen. Na wat kort napraten sprong ik gauw de auto in en reed snel de polder in. Ik had doorgerekend op basis van tijd haar ongeveer op haar 10 km punt te treffen. Maar ik zag haar in de verte net linksaf slaan al richting 11 km! Ze was dus erg goed aan het lopen en de dame met wie zij eerder liep, liep nu zo'n 100 meter achter haar. 

A la de tour de france kwam ik naast haar rijden en ze was blij verrast mij te zien. Ik moedigde aan haar gelletje te nemen, ondanks dat ze zich nog goed voelde, zodat ze op tijd zou voeden voordat ze zou inzakken. Ik reikte een bidon aan en bleef even achter haar rijden zodat ze wat kon drinken. Vervolgens nam ik haar bidon weer aan en reed ik wat vooruit. Ik stapte uit, maakte nog wat foto's en riep haar succes toe. Haar laatste 4 km voor een pr race en wie weet wel podium.

Snel reed ik een stukje terug het parcours op en via een kleine omweg en het parcours van de eerste grote ronde kwam ik op de hoofdweg. Ik dacht haar daar misschien nog te zien, maar ze was zo snel dat ze alweer ruim voorbij het 13 km punt was. Snel doorgereden naar de finish. Ik stond er pas een paar minuten toen ik haar richting de baan zag komen. Ik keek op de klok. Onder de 1:20 zou spannend worden dacht ik. Haar ouder pr was nog 1:22:23, dat ging vet verbroken worden. Ze bleek zelfs al dichterbij dan gedacht en de klok tikte 1:18 hoog toen ze de laatste 100 meter inging. Ik moedigde aan. Ze perste er een sprint uit en ondertussen hoorde ik de speaker roepen: "Daar komt de tweede dame van de 15 km, Everdien van der Leek uit Leiden." Wauw! Tweede, wat goed! Ik checkte snel de live uitslagen op de website en inderdaad, ze was de tweede dame. Ze klokte een prachtige 1:19:10, een vet PR voor haar dus. Ik was supertrots. Leuk om te zien dat als ik zelf even niet strijd, zij haar positie dubbel en dwars waarmaakt inclusief een dik PR. 

Ze mocht op de foto met Sinterklaas en ontving een cadeaubon en een beker. Een prima start van het Sinterklaasweekend.

Mijn startnummer 448