25-2-2017

Knotwilgenloop Woerden 2017
Voor het eerste sinds tijden weer eens een loopje op zaterdag. Het weekend sportief beginnen en dan zondag lekker rustig aan. We hadden op zaterdagavond een verjaardag, dan geeft het wel een vrij gevoel als je de sportieve bezigheden al gehad hebt en je je niet hoeft in te houden i.v.m. met de volgende dag. We reisde af naar Woerden. Vanuit AV Clytoneus was hier de Knotwilgenloop. Halve marathon wedstrijdloop en een 5, 10 en 15 km prestatieloop. Ik deed uiteraard de 5 km en er waren dus geen prijzen te verdelen. Maar er was wel eer...

Ik had het gevoel dat er wat minder op het spel stond en met wat stijve kuiten een dag eerder had ik besloten dat ik dit weekend niet 'te gek' hoefde te doen. Er heerste daarom ook minder wedstrijdspanning in mijn lijf. Op zich had ik wel zin om lekker te lopen en ik zou de eerste wedstrijd gaan lopen op mijn nieuwe Saucony Type A. Woensdag had ik ze al even ingelopen met wat korte intervallen op tempo's van circa 3:05 min/km. Dus daar had ik wel vertrouwen in. Ik liep alvast wat warm en dat was ook wel nodig. Er stond een vies, koud windje die door merg en been leek te waaien. Gelukkig hoefde ik slechts 5 km, maar met een hemd en korte broek leek het wat schaars gekleed. Gelukkig blijkt dat altijd wel mee te vallen als je volle bak in de strijd van de 5 km verwikkeld zit.

Nadat alle afstanden weg waren geschoten, mocht de 5 km zich om 14:30 ook opmaken voor de start. Er leken aardig wat snelle jongens van diverse running teams aan de start te staan. Ik had mijzelf op basis van wat snelle kleding van anderen al bijna naar plek 10 verwezen, maar er moest eerst nog even gelopen worden. 

De race
Het startschot klonk en ik zocht direct aansluiting in een groepje. Gewoon niet te gek proberen zo lang mogelijk bij te blijven. Ik volgde niet de voorste, maar net even de heren daarachter. De nummer 1 zat al gauw op een gat, maar de rest bleef voorlopig allemaal binnen bereik. De openings km slingert wat door een parkje en sowieso was er tot het keerpunt vrijwel volledig wind mee. We kwamen het parkje uit en moesten door een tunneltje onder het spoor door. De eerste slachtoffers van te snel starten werden zichtbaar en door de bochten na het tunneltje werd het groepje een beetje op een lint getrokken. Ik haalde nog snel iemand in om de aansluiting bij het voorste deel te behouden.

Het ging redelijk hard, maar niet onoverkomelijk. De eerste km klokte ik af in 3:37 en dat viel mij dan zelfs iets tegen qua tempo, ook gezien de rugwind. Ik besloot qua positie te blijven zitten waar ik zit, niks forceren en kijken of ik in een groepje kon blijven voor de terugweg met wind tegen. We liepen over een smalle dijk en inmiddels haalde we de staart van de 10 km lopersgroep in. Ook reden er enkele auto's die het lastig smal maakte. Zelfs zo smal dat op één punt de auto een langzame 10 km loopster inhaalde en dat wij niet konden passeren. Enkele meters stonden we dus bijna stil en samen met een andere loper herpakte we ons gauw en liepen snel het gat weer dicht. 

Inmiddels zaten we op zo'n 1,5 km. Twee heren van U-track bij mij in het groepje waarvan één de kar leek te trekken de ander er qua tempo wat wispelturig bij zat. Steeds leek ik hem in te halen en dan kwam hij weer aanzetten om erbij te blijven. Hoe lang ging hij dit volhouden? We raapte nog een snelle starter op en sloten nu bij een andere Hellas atleet aan. Als viertal naderden we nu snel het keerpunt. Voor ons liepen los van elkaar nog twee heren, waarvan ik weet dat het sterke lopers zijn en ik had wel bedacht dat die hun posities zouden behouden. Wij als groepje vormden plek 3 t/m 6. Er viel dus nog eer te behalen. 

Na het keerpunt
Ik draaide als tweede om de pion van het keerpunt heen en ik moest mij weer even herpakken. De eerste van ons groepje jutte zijn teamgenoot op om de aansluiting te behouden. Het tempo leek even omhoog te gaan maar al snel zakte het in tot onder het tempo van de heenweg. De tegenwind was duidelijk. Ik schuilde wat achter in het groepje en probeerde wat te herstellen. Ik wilde eigenlijk wel versnellen, maar besloot nog even te wachten tot circa 4 km. De Hellas atleet nam de kop over, even ging het tempo omhoog, maar ook hij voelde al snel dat er hevige weerstand was van de wind. Op 3,5 km kon ik mij niet langer bedwingen toen ik 4:00 als tempo op mijn klokje zag. Van achteruit het groepje schoof ik naar links en versnelde iets. Gelijk kwam er reactie en ik had geen zin om hen in de laatste km uit de wind te houden en de strijd te verliezen. Ik liet gelijk weer iets los in tempo. Van rechts leek nu weer een aanval te komen, maar dit stelde weinig voor. Ik focuste mij nu meer op techniek en ik voelde dat de heren toch wel moeite hadden. Ik ging meer naar de voorvoet toe en verhoogde mijn cadans. Als vanzelf versnelde ik fors. Ze wilde aansluiten maar ik voelde dat ik een gaatje had en trok het tempo door.

Nu wat het volharden. Focus op ademhaling en door rammen. Ondanks de wind liep ik lekker. Ik sloeg rechtsaf over een bruggetje, ik keek achterom en ik zag dat ik een gaatje had. Nu uitbouwen, dacht ik bij mijzelf. Ik ramde door het tunneltje heen en sloeg linksaf het parkje in. Na een volgende bocht keek ik weer achterom, ik had nu in korte tijd al een flink gat. Ik liep ineens ook weer een stuk dichter bij de nummer 2. Niet dicht genoeg om gevaar te vormen, maar het was een duidelijk signaal dat dit een sterke slot km was. Ik snelde door en beukte tegen de wind in. Ik besloot pas weer bij de baan achterom te kijken. Langzaam voelde ik de verzuring opkomen, maar ook de baan werd zichtbaar. Ik liep het hek door en keek achterom, een flink gat nog steeds. Ik snelde door de laatste km heen en klokte een mooie slotkm van 3:23 en een eindtijd van 18:11. En ondanks dat er geen podium was, wel de derde plek voor de eer veilig gesteld.

Zeer tevreden over mijn raceverloop praatte ik wat na. Al snel kwam daar een ander groen shirt de baan op. Ik snelde naar de baan en schreeuwde Everdien door de laatste meters. Keurig bleef ze onder de 25 minuten en klokte 24:44, wat met deze wind een strakke prestatie is! De wind waaide lekker door, dus we trokken snel wat warms aan en ons weekend kon nu echt beginnen.

 

Startnummer 1908